Die Kinder die hier in Quartier wohnen, kennen bereits alle Mans und haben Freude wenn sie ihn sehen!
Am Sonntag hat es bei mir geklingelt, drei Mädchen vor dem Haus, sie fragten: dürfen wir zum Spazieren mit
Mans mitkommen?
Klar - Das ist ein Fest für die Kinder.
Und ich habe Kinder gerne!
Wenn Mans ruhig neben dem Rollstuhl stehen bleibt, und ich es erlaube dürfen die Kinder Mans streicheln.
Das ich eine gute Schule für Mans und die Kinder.
Als ich Kind war, durfte ich auch oft mit einem Hund (Dackel) von der Nachbarin zum Spazieren
mitgehen – das war immer etwas ganz Besonderes… Erinnerungen die bleiben.
Am Morgen bringt Mans oft seine Plüschtiere auf den Balkon, wie wenn er alle an die frische Luft bringen will :-)
Dann nuggelt (lutscht) er genüsslich an seiner Plüschkuh. Fotos…
Wir kuscheln viel miteinander – es tut mir sehr wohl Mansi’s Wärme, seinen Körper, seinen Atem zu spüren das
ist einfach schön und es hilft mir auch, mich, meinen Körper besser zu spüren.
Das ist etwas schwierig auszudrücken.
Ich habe in den Beinen nicht die volle Sensibilität, aber wenn Mans 'mit seinem Gewicht’ auf meinen Beinen liegt,
hilft das, mich besser wahrzunehmen. Geborgenheit! und zusätzlich wie eine 'Therapie' für mich.
Mit einem dicken Knuffel und dis bonjour von Mansi
Endlich – nach 7 Wochen – sollt Ihr von MANS und mir hören. Überglücklich bin ich mit meinem Mans von Holland heimgekehrt.
Der Anfang unseres Zusammenlebens war jedoch nicht einfach.
Mans hatte Mühe mit der grossen Veränderung,
all dem Neuen.
Er wurde „überflutet" und reagierte mit Unsicherheit.
Das war eine grosse Herausforderung auch für mich.
Ich will uns beiden viel mehr Zeit lassen!
Ich bin froh, dass es JETZT besser geht!
Unsere Bindung wächst von Tag zu Tag,
ich habe Mansi fest in mein Herz geschlossen!!!
Zuhause hilft mir Mans schon sehr viel und toll: alles vom Boden aufheben, Socken, Hosen, Jacke ausziehen, Türen öffnen, auch elektrische Türe per Knopfdruck ‚push’, Müllschublade öffnen…
und ganz NEU: Mans hat in dieser kurzen Zeit gelernt, nach meinem Transfer vom Rollstuhl auf das Bett, mir die Beine hoch zu ziehen und zu strecken!
(er zieht an dem Hosenbein)– das ist doch genial !
Nach der Arbeit darf gegähnt werden…
Natalie, die mich nach Holland begleitete, kommt oft mit dem Welpen Bayou (in ‚opleiding’ auch zum Assistenzhund) vorbei.
Mans liebt den Kleinen heiss.
Fast jeden Tag führt uns unser Spaziergang durch den Wald und Wiesen.
Wenn Mans herumrennen darf, ist dies Lebensfreude pur für ihn und für mich auch!
Das Retourkommen zu mir, wenn man doch noch mit anderen Hunden so toll weiter spielen könnte... na ja… daran müssen wir noch üben…
Ihr hört wieder von uns, unserem Alltag, Abenteuern, Spaziergängen…
Het is
25 november 2007
, mijn laatste bladzijde van Mans zijn dagboek: Mans is bij Myriam, en donderdag 29 november is de overdracht.
Vorige week zaterdag bracht ik Mans naar Westerbork, waar Myriam in Het Timmerholt,een bungalowpark logeert.
Zij woont in Zwitserland, waar ze de 30e weer heen gaat.
Die zaterdag heeft ze 5 honden op bezoek gehad, heftig!
Afscheid van Fred, we wisten niet, of Mans terug zou komen.
Reisklaar in de auto: alles bij zich.
Mans is zaterdag na een uur wel mee terug gegaan.
Zondag mochten hij en Diesel (zie Diesel zijn webpage) terug komen.
Mans ’s morgens.
En Diesel ’s
s.
Wij gingen die
naar een concert van “Rubato” bij Bussemaker in Exloo.
Zondagavond zou het verlossende woord komen.
Maar het was tè moeilijk voor Myriam, deze beslissing.
Dus bleef Diesel die avond en nacht.
Omdat ik het contact tussen Myriam en Mans had gezien, vond ik dat best moeilijk.
Maar het is natuurlijk een keuze voor een hondenleven, dus de afweging is zwaar!
Maandagochtend belde Tineke: Myriam had tòch voor Mans gekozen.
Mans had allàng voor haar gekozen, zaterdag zocht hij haar direct op tussen alle aanwezigen, en zondag maakte hij het helemaal bont, toen hij haar zag, sprong hij met zijn héle lijf op haar schoot!!
Zeer afkeurenswaardig voor zo’n net opgeleide hond!!!
En ook dubbel voor Myriam, zou ze dit uitbundige gedrag àànkunnen? Maandag om
is Mans opgehaald, en maandagavond waren de berichten héél positief, Mans werkt graag en goed voor haar.
Ik ben hier hartstikke blij mee, ze zijn zó goed voor elkaar, een betere baas voor Mans hadden we ons niet kunnen wensen.
Myriam, veel succes met MansXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXX
Mans is inmiddels een volwassen hond, heel mooi en slank (
25 kilo
) en zijn pluizige vacht is er uit.
Hij gaat bijna altijd los mee, wandelen en naast de fiets.
Zelfs langs zeer aanlokkelijke dingen als weilanden, kinderen en andere hondjes.
Zijn oogonderzoek was goed, en afgelopen week hebben Stella en ik de opdrachtenlijst doorgenomen ter afwerking.
Het gaat goed met Mans !
Vorige week had hij een vriendinnetje op bezoek, Flair.
Ze hebben zó fijn gespeeld en gewandeld, heerlijk! (lijken ze niet op elkaar?!)
Gisteren waren we in Gouda, waar we ook de (leuke!) stad doorgewandeld zijn, en over de markt. Mans vindt het allemaal heel spannend, maar doet het prima!
Ook thuis bij de familie met tekkel Roeschka geen problemen, en zo is Mans weer wat ervaringen rijker!
Mans gaat er nu uitzien als een volwassen hond, en nog een hele mooie ook! Zijn pup-vet is er af: hij weegt
26 kilo
. Slanke boy, dus.
Het trainen gaat voorspoedig, Mans vindt het duidelijk leuk om een lade of kastje open te trekken om vervolgens het verstopte brokje te pakken!
Hij doet mijn jas open en uit, en brengt me de telefoon.
Elke week trainen we een stukje naast de rolstoel van mijn schoonmoeder,
Mans is al goed bekend in “De Schiphorst”.
Het lukt hem steeds beter, daar in alle drukte rustig te blijven liggen.
Ook komen we regelmatig in de stad, Hoogeveen, Coevorden of Emmen.
Mans is vorige week mee het pashokje in geweest J.
Hier in de buurt kan ik Mans al los uitlaten, héél soms ontkomt hij me,en holt als een dolle rond.
Dat kan anders ook wel, hoor, maar dan tijdens het wandelen, als het mag. Ook mogen we een begin maken met Mans-naast-de-fiets: na het wandelen gaat mans een stukje naast de fiets lopen (terwijl ik ook nog loop)
Dat wordt dan deze week: heel langzaam korte stukjes fietsen, terwijl Mans naast de fiets loopt.
Ook bezoekt mans regelmatig een concert, geen probleem voor hem.
De komende tijd ga ik proberen, Mans zelf in de auto te laten springen. Tot nu toe was dat niet verstandig, in verband met zijn bot-ontwikkeling. Hierbij een paar foto’s ter illustratie:
